P.O.P กับ 28 ปีบนเส้นทางดนตรี และการขับเคลื่อนครั้งสำคัญสู่คอนเสิร์ตใหญ่ “P.O.P GO”

P.O.P กับ 28 ปีบนเส้นทางดนตรี และการขับเคลื่อนครั้งสำคัญสู่คอนเสิร์ตใหญ่

“P.O.P GO”

 

“หากพูดถึงดนตรีที่มีส่วนผสมของความละเมียดละไม ท่วงทำนองที่ปลอบประโลมหัวใจ และเนื้อหาที่เติบโตไปพร้อมกับวัยของคนฟัง ชื่อของวง P.O.P (Period of Party) อยู่ในอันดับต้นๆ ของทำเนียบวงดนตรีของเมืองไทย จากจุดเริ่มต้นที่คิดว่าเป็นเพียง “โปรเจ็กต์เฉพาะกิจ สู่การเดินทางอันยาวนานกว่า 28 ปี ที่เต็มไปด้วยมิตรภาพที่ไม่มีวันจางหาย

วันนี้ นภ พรชำนิ, ก้อ – ณฐพล ศรีจอมขวัญ, สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ และเจอรี่-ศศิศ มิลินทวณิช กลับมารวมตัวกันภายใต้คำสัญญาที่ว่า “ครั้งนี้เราจะเดินเดียงข้างด้วยกันตลอดไป” บทสัมภาษณ์นี้จะพาคุณย้อนไทม์แมชีนไปจุดเริ่มต้น สู่เบื้องหลังความสำเร็จ และการขับเคลื่อนครั้งสำคัญกับคอนเสิร์ตใหญ่ที่ทุกคนรอคอย… “P.O.P GO”

ย้อนไทม์แมชีนเส้นทางดนตรีกันสักนิด คือ…พี่เจอรี่และพี่ก้อจบดนตรีโดยตรงจาก Berklee College of Music อะไรคือแรงบันดาลใจที่ทำให้จริงจังกับเรื่องดนตรีขนาดนี้

เจอรี่ : ผมกับก้อเรียนดนตรีที่เดียวกันที่ Berklee College of Music ครับ ตอนเรียนเราก็ได้เจอกัน แรงบันดาลใจของผมเริ่มจากการที่เคยอ่านบทสัมภาษณ์ของ Steve Vai มือกีตาร์ที่ผมชื่นชอบ เขาเคยเรียนที่นั่น จุดนั้นเลยทำให้ผมอยากไปเรียนดนตรีที่ Berklee บ้างครับ

ก้อ : สำหรับผมมันคือความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กครับ ผมรู้ตัวว่าชอบด้านดนตรีตั้งแต่อยู่ ป.4 หรือประมาณ 10 ขวบ เรามั่นใจแล้วว่านี่คือสิ่งที่อยากทำในชีวิต แต่ต้องใช้เวลากว่าหลายปีเลยครับกว่าจะขออนุญาตคุณพ่อคุณแม่ได้ เพราะสมัยก่อนท่านอยากให้ทำธุรกิจมากกว่า กลัวว่าลูกจะอดตาย (หัวเราะ) ยุคนั้นคนทำอาชีพดนตรีมักถูกมองว่าเป็นอาชีพเต้นกินรำกินที่ไม่ค่อยมั่นคงเท่าไร แต่พอได้คุยจนท่านอนุญาต ผมก็ได้ไปเรียนที่ Berklee ซึ่งวันแรกที่เข้าคลาสเรียนผมก็เจอพี่เจอรี่เลยครับ

โมเมนต์ที่เจอเพื่อนคนไทยด้วยกันในต่างแดนตอนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง

ก้อ : จำได้ว่าตอนนั้นพี่เจอรี่ผมยาวมาก เดินสวนกันมา ผมเลยทักเขาไปว่า “สวัสดีครับ คนไทยใช่ไหมครับ” พี่เจอรี่ตอบกลับมาว่า “ไม่ใช่ครับ” แล้วก็เดินผ่านไปเลย (หัวเราะ)

เจอรี่ : จริงๆ ผมไม่ได้เดินผ่านไปเฉยๆ นะครับ กำลังจะตอบอยู่ แต่มันเป็นมุกน่ะครับ (ยิ้ม)

ก้อ : ตอนนั้นดีใจมากครับที่ได้เจอคนไทยด้วยกัน ผมเป็นรุ่นน้องพี่เจอรี่ครับ

เจอรี่ : ใช่ครับ ตอนนั้นผมยาวกว่านี้เยอะเลย

อะไรที่ทำให้เด็ก ป.4 ในวันนั้นมั่นใจว่าอยากเป็นนักดนตรีคะ

ก้อ : ตอนนั้นอยู่ ป.4 ผมเริ่มซื้อเทปเพลง ผมเก็บเงินค่าขนมแทนการเอาไปซื้อของเล่น ได้ครบเมื่อไหร่ก็รีบไปซื้อเทปมาฟัง ฟังจนรู้สึกชอบมาก จำได้ว่าระหว่างที่นั่งเรียนอยู่ในห้องที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ตาผมมองกระดานดำนะ แต่ในสมองคือฝันกลางวันไปแล้วว่ากำลังเล่นดนตรีอยู่บนเวทีกับเพื่อนๆ เป็นแบบนี้ตลอดเวลา จนทำให้รู้ว่านี่คือสิ่งที่อยากทำจริงๆ ผมเริ่มขอคุณพ่อคุณแม่เรียนเปียโน ท่านก็สนับสนุน พอเรียนไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งตอกย้ำว่านี่คือสิ่งที่เรารักและมีแพสชั่นกับมันมากๆ ครับ

 

ด้านพี่นภที่เป็นหนุ่มวิศวะสายวิทย์ ชีวิตพลิกผันมาเป็นนักดนตรีได้อย่างไร

นภ : จริงๆ ผมไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นศิลปินตัวจริงสักเท่าไหร่ครับ เพราะเพื่อนๆ ทุกคนเก่งกันหมด ผมแค่เข้ามาช่วยตั้งแต่เริ่มต้น คือทุกคนที่ Bakery Music เก่งกันมาก ผมแค่มาช่วยร้องเพลง ช่วยแต่งเพลง ตอนแรกทำเป็นเหมือนงานอดิเรกเพราะผมไม่มีพื้นฐานด้านดนตรีมาเลย ผมเรียนสายวิศวกรมา ใจคิดแค่ว่าอยากเอาความรู้ด้านวิศวะมาช่วยจัดระบบที่ค่าย Bakery Music ให้เป็นเรื่องเป็นราวมากขึ้น ปรากฏว่าช่วงนั้นได้เจอโต้ง (มณเฑียร) และก้อ เลยชวนกันทำเดโม่เพลง “ไม่มี” กับเพลง “แค่ได้พบเธอ” แล้วนำไปให้พี่สมเกียรติฟัง นั่นคือจุดเริ่มต้นการทำงานของ P.O.P ในปี 1998 ครับ ถือเป็นการทำงานเพลงแบบมืออาชีพครั้งแรกของผมเลย เพราะต้องทำเองเกือบทุกอย่าง ตั้งแต่แต่งเพลง ผลิตเพลง ไปจนถึงออกเดินสายทัวร์ทั่วประเทศ ทำให้เราเข้าใจเลยว่าการทำงานแบบศิลปินที่แท้จริงต้องทุ่มเทมากแค่ไหน และมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ

 

เคยอ่านเจอว่าพี่นภเป็นคนไม่ชอบร้องเพลง ขนาดคาราโอเกะยังไม่ร้องเลย จริงไหมคะ

นภ : ใช่ครับ ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่ชอบร้องเพลง (ยิ้ม)

ก้อ : ทุกวันนี้เขาก็ยังไม่ร้องคาราโอเกะเลยครับ (ยิ้ม)

นภ : ผมไม่เคยชอบร้องเพลงเลยครับ ผมชอบฟังเพลงมากกว่า แต่เมื่อต้องทำหน้าที่เป็นนักร้อง ผมอยากนำเสนอในมุมที่ตัวเองเป็นนักดนตรีคนหนึ่งที่ทำหน้าที่ถ่ายทอดเสียงร้อง เพื่อนๆ ในวงก็ทำหน้าที่ของตัวเอง เจอรี่เล่นกีตาร์ ก้อเล่นเบส พี่สมเกียรติทำโปรแกรมมิ่ง ส่วนผมก็ทำหน้าที่ใช้เสียงร้องในการสื่อสารผลงานของพวกเราครับ

 

แล้วพี่สมเกียรติล่ะคะ ทำไมถึงสนใจงานดนตรีรีมิกซ์ จนเรียกว่าเป็นผู้บุกเบิกในเมืองไทย

สมเกียรติ : ในช่วงประมาณปี 1989 (10 ปีก่อนจะมีวง P.O.P) ตอนที่ผมทำอยู่ที่ Smile Radio แรงจูงใจสำคัญคือยุคนั้นในไทยยังไม่มีเพลงแนวนี้ครับ ผมชอบเพลงที่มีความแปลกใหม่ มีความเป็นเพลงเต้นรำ ผมเริ่มจากการทำเพลงรีมิกซ์ นำเพลงเก่ามาปรับจังหวะให้เป็นเพลงเต้นรำ ทำไปจนกระทั่งรวมตัวกันกลายเป็น Bakery Music จนได้มาเจอเพื่อนๆ จุดเริ่มต้นจริงๆ เริ่มจากชุด Z-MYX ที่ได้เจอนภกับโต้ง พูดง่ายๆ คือผมเริ่มจากศูนย์ แต่มีน้องๆ มาช่วยทั้งดนตรี คำร้อง และทำนอง คือเราสามคนทำกันมาก่อน แล้วหลังจากนั้นก็ได้รู้จักก้อและเจอรี่ จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของทีมงานเบื้องหลังที่เหนียวแน่นครับ

นภ : เรียกว่าตอนนั้นเราเป็น Music Production Team กันครับ

สมเกียรติ : มันยากตรงที่ผมไม่ได้เป็นนักดนตรี แต่ผมมีความอยากทำเพลงในแนวที่เราอยากได้ยิน ซึ่งยุคนั้นมันไม่มี ผมโชคดีที่ได้น้องรัก 2-3 คนนี้มาช่วยทำให้มันเกิดขึ้นครับ

ย้อนกลับไปปี 1998 จุดเริ่มต้นของวง P.O.P เกิดขึ้นได้อย่างไร

ก้อ : ช่วงนั้นผมกับพี่โต้งนั่งทำเพลงด้วยกันทุกคืนที่ Bakery Music เพื่อหาโปรเจ็กต์ใหม่ๆ ครับ ตอนนั้นพี่นภมาช่วยงานด้าน PR อยู่ ซึ่งเป็นช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง เศรษฐกิจไทยแย่มาก บริษัทต้องการโปรดักต์ใหม่เพื่อสร้าง Cash Flow พี่นภเห็นวิกฤตตรงนั้น และรู้ว่าผมกับพี่โต้งแต่งเพลงกันอยู่ทุกวัน เช้าวันหนึ่งพี่นภเลยเรียกผมกับพี่โต้งมาคุยในห้องประชุมโต๊ะกลม ซึ่งวันนั้นพวกผมกำลังเตรียมตัวจะไปเล่นคอนเสิร์ตกับวง Modern Dog พี่นภบอกว่า “เรามาทำโปรเจ็กต์ด้วยกันดีกว่า” เพราะบริษัทกำลังต้องผลงานใหม่ๆ ผมกับพี่โต้งก็ไม่ได้เป็นนักร้องอยู่แล้ว ร้องเพลงก็ไม่เป็น แต่พอมีพี่นภที่ร้องเพลงอยู่แล้ว มันเป็นการผสมผสานที่ลงตัวพอดี เราเลยลองทำดูสักหนึ่งโปรเจ็กต์ คิดว่าทำโปรเจ็กต์นี้เสร็จปุ๊บก็จะกลับไปทำงานเบื้องหลังต่อ ปรากฏว่าผ่านมา 28 ปีแล้ว เราก็ยังเป็น P.O.P อยู่ครับ

 

จากที่คิดว่าแค่จะมากู้วิกฤตบริษัท ทำไมถึงทำต่อเนื่องยาวนานขนาดนี้

นภ : ผมรู้สึกว่ามันลงตัวเหมือนชื่อวงเลยครับ จริงๆ P.O.P มาจากคำว่า Pop แล้วเราใส่จุดเข้าไป พี่ทอม-วรุตม์ ปันยารชุน (Creative Director) บอกว่ามันควรจะมีความหมายแฝงนะ เลยกลายเป็น Period of Party หมายถึงการมารวมกลุ่มกันเมื่อถึงเวลาเท่านั้น เป็นจุดรวมตัวเฉพาะกิจเพราะอยากจะช่วยเบเกอรี่มิวสิค ตอนแรกเราคิดว่าเป็นโปรเจ็กต์พิเศษแล้วคงหายไป P.O.P เลยมักจะ “ผลุบๆ โผล่ๆ” มาตลอด โปรเจ็กต์แรกเราก็ได้เจอรี่มาช่วยทัวร์และเล่นกีตาร์ให้ เราทำงานกันโดยไม่เคยคิดว่าเป็นวงถาวรเลย จนมาภายหลังถึงได้รับรู้ว่าพวกเรามีแฟนเพลงที่เหนียวแน่นมาก และพวกเขาก็อยากเห็นพวกเราทำงานร่วมกันไปตลอด แม้แต่ละคนจะมีโปรเจ็กต์ส่วนตัว เจอรี่มีวง 2 Days Ago Kids พี่สมเกียรติมีงานโปรดิวซ์ ผมเองก็มีงานเดี่ยว แต่จากนี้ไป P.O.P จะไม่แยกจากกันแล้วครับ พวกเราทั้ง 4 คนจะรวมตัวกันเป็น Period of Party แบบนี้ตลอดไป

สมเกียรติ : หลังจากชุดแรก เรามีโอกาสโปรดิวซ์เพลงให้กับโหน่ง (พิมพ์ลักษณ์) ซึ่งผลงานนั้นออกมาสุดยอดมาก มันมีความเป็น P.O.P ในเวอร์ชันโหน่ง เป็นงานโปรดิวซ์หนึ่งที่หลายคนอาจยังไม่รู้ครับ

 

ก่อนจะมาเป็นชื่อ P.O.P มีชื่ออื่นที่เกือบได้ใช้ไหม

นภ : มีชื่อ TNK ครับ มาจาก โต้ง-นภ-ก้อ และอีกชื่อคือวง “Menu” (เมนู) ครับ

 

28 ปีที่ผ่านมา ความสนุกของการเป็นศิลปินในยุคนั้นมีโมเมนต์อะไรที่ประทับใจและหาได้ยากในยุคนี้บ้าง

นภ : P.O.P เกิดขึ้นเพื่อสร้างกลุ่มแฟนเพลงที่เหนียวแน่นของ Bakery Music ขึ้นมาใหม่ วิธีคิดของเราคืออยากทำเพลงป็อปที่ไม่เคยมีในตลาดมาก่อน แฟนเพลงกลุ่มนี้จึงอยู่กับเรามาตั้งแต่วันแรกจนวันนี้ผ่านไป 28 ปีแล้ว ทุกครั้งที่เล่นคอนเสิร์ต ผมสัมผัสได้เลยว่าเพลงของ P.O.P เติบโตไปพร้อมกับพวกเขา บางคนตอนนี้เป็นคุณหมอ พยาบาล ครู หรือวิศวกร ซึ่งล้วนเป็นบุคลากรสำคัญของประเทศ เพลงของเราถูกดีไซน์มาให้เป็นเพลงแห่งการค้นหาตัวเอง มีปรัชญาชีวิต จนเข้าสู่ช่วงอัลบั้มชุด Rock ที่พี่เจอรี่และพี่สมเกียรติเข้ามาเสริมทีม ภาพลักษณ์นั้นยิ่งชัดเจนขึ้น เรามีแฟนคลับกลุ่มใหม่ๆ ที่เป็นนักเรียนนักศึกษาในตอนนั้น (ปี 2013) เพิ่มเข้ามา วันนี้พวกเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในวัย 30+ กันหมดแล้ว เราคาดหวังว่าในการขับเคลื่อนครั้งใหม่นี้ แฟนเพลง P.O.P ทุกรุ่นจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แฟนเพลงคือแกนกลางสำคัญที่ทำให้พวกเราทำงานครับ เราทำเพื่อพวกเขามาตลอดและไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

เจอรี่ : สมัยก่อนเราต้องเดินสายไปตามรายการวิทยุหรือสำนักพิมพ์ ซึ่งปัจจุบันก็ยังมีบ้าง แต่ที่ประทับใจที่สุดคือการไปตามร้านขายเทป ซึ่งสมัยนี้ไม่มีแล้ว บางร้านให้เราไปเล่นอะคูสติกเช่น ร้าน DJ Siam ที่พวกเราไปเล่นแล้วมีแฟนๆ มายืนรอเจอ เป็นความทรงจำที่ดีมากครับ

นภ : ตอนเปิดตัวอัลบั้มชุด Rock มีคนมายืนต่อคิวรอขอลายเซ็นที่สยามเซ็นเตอร์เยอะมาก และมีเพลงหนึ่งที่สื่อความหมายลึกซึ้งอย่างเพลง “ที่แห่งนี้” ที่เจอรี่แต่งทำนองเปียโนไว้ คุณยายของผมชอบเพลงนี้มาก ผมประทับใจมากที่เพลงของเราสามารถเข้าถึงหัวใจของคนวัย 80 ได้ เป็นครั้งแรกที่เรารู้ว่าแฟนเพลงเราไม่ได้มีแค่คนรุ่นใหม่ แต่คนรุ่นคุณตาคุณยายก็ชอบเพราะความอบอุ่นของเพลง ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “คู่แท้ปาฏิหาริย์” ด้วยครับ

เลือก 1 “เพลงชาติ” ประจำคอนเสิร์ตของแต่ละคนคือเพลงอะไร

นภ : สำหรับผมคือเพลง “เผลอ” ครับ แม้จะเป็นเพลงของพี่สมเกียรติ (ชุด Mr.Z Return to Retro) แต่เวลาเราเล่นด้วยกัน โดยเฉพาะสมัยที่มีโต้งอยู่ด้วย โต้งจะสะพายกีตาร์มาจ้องหน้าเจอรี่แล้วลีดกีตาร์ใส่กัน มันสนุกมากครับ ตอนนี้ไม่มีโต้งแล้ว ผมคิดถึงเขามากทุกครั้งที่ร้องเพลงนี้ ผมเลยขอเลือกเพลง “เผลอ” ครับ

เจอรี่ : ผมเลือก “แค่ได้พบเธอ” ครับ เวลาคนดูร้องท่อน “ปาดับป้า” พร้อมกัน มันสนุกมาก ผมเพิ่งมาสังเกตว่าเพลงนี้ผ่านกาลเวลามานาน แต่เวอร์ชันปัจจุบันที่เราเล่นมันเร็วขึ้นกว่าต้นฉบับเยอะเลย ทั้งที่อายุเรามากขึ้นควรจะเล่นช้าลง แต่กลายเป็นว่าเรายิ่งเล่นเร็วขึ้นเหมือนเรายิ่งเด็กลงครับ (หัวเราะ)

สมเกียรติ : ของผมเป็นเพลง “คนดี”ครับ เพลงนี้มีหลายเวอร์ชันมาก เหมือนเป็นเพลงที่ผ่านเรื่องราวกับพวกเรามาเยอะ ตั้งแต่เวอร์ชันที่ผมทำกับนภ จนมาเป็นเวอร์ชันของวงครับ

ก้อ : ช่วงแรกๆ เราปล่อยเพลงออกมาเยอะ ฮิตบ้างไม่ฮิตบ้าง แต่ที่แปลกคือยังไม่เคยมีเพลงไหนขึ้นอันดับ 1 เลย จนกระทั่งเพลงแรกที่คว้าอันดับ 1 ทั่วประเทศได้ คือเพลงที่พี่เจอรี่แต่งให้เราตอนที่เขายังไม่ได้มาร่วมวง คือเพลง “ที่แห่งนี้” ครับ เป็นเพลงที่ดังยาวนานมาจนถึงทุกวันนี้ แต่น่าแปลกที่เราไม่ค่อยได้หยิบมาเล่นในคอนเสิร์ตเท่าไหร่ ทั้งที่แฟนเพลงทุกคนรอฟัง แค่ดนตรีขึ้นทุกคนก็จำซิกเนเจอร์ได้ทันทีครับ

นภ : หลังจากนี้เราสัญญาว่าจะเล่นบ่อยขึ้นครับ ต่อไปคงได้ฟังเพลง “ที่แห่งนี้”  ในทุกโชว์ของพวกเราแน่นอน

 

เลือก 1 เพลงที่บ่งบอกความเป็นวง P.O.P ได้ดีที่สุด

นภ : เพลง “ไม่มี” ครับ เพราะเพลงนี้ทำให้ผมคิดถึงโต้ง ตอนนี้ไม่มีเขาแล้ว…แต่เพลงนี้ยังคงเป็นซิกเนเจอร์ที่แฟนเพลง P.O.P ทุกคนรู้จักตั้งแต่วันแรก ส่วนในยุคที่สอง ผมมองว่าเป็นเพลง “ได้ยินความรักบ้างไหม” ครับ เป็นช่วงที่ P.O.P มีกัน 5 คนและช่วยกันแต่ง เป็นเพลงที่มีความหมายดีมากในชุด Rock ส่วนเพลงในอัลบั้มใหม่จะเป็นเพลงไหน อยากให้รอติดตามกันครับ

ความทรงจำที่มีต่อโต้ง-มณเฑียรสมาชิกคนสำคัญที่คิดถึง

สมเกียรติ : โต้งเป็นเหมือนน้องรักและเป็นเพื่อนของผม วันแรกรู้จักกันผ่านป๊อด (Modern Dog) โต้งเข้ามาทักทายและแนะนำตัว แล้วหลังจากนั้นก็เข้ามาที่ห้องอัดช่วยผมทำงานเลย คือเราคุยกันถูกคอจนกลายเป็นเพื่อนกัน นอกจาก บอย สุกี้ และเรียกว่าเขาคือเพื่อนคนแรกใน Bakery Music และเป็นเหมือนคนในครอบครัวครับ

ก้อ : เรารู้จักกันมานานมากครับ พี่โต้งเป็นศิษย์เก่า Berklee เหมือนกัน ผมเจอพี่โต้งที่บอสตันก่อนจะเจอพี่เจอรี่เสียอีก พอมาที่ Bakery Music พี่โต้งเป็นคนพาผมไปรู้จักพี่สมเกียรติ และพาผมไปร่วมงานกับ Modern Dog จนได้รับงานแรกในฐานะมือเบส และที่สำคัญที่สุด พี่โต้งคือคนที่เป็นจุดเริ่มต้นให้เราได้ทำวง P.O.P ด้วยกัน เขาจึงเป็นทั้งพี่ชายและเพื่อนที่สำคัญที่สุดในชีวิต ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวครับ

เจอรี่ : สำหรับผมต่างออกไปนิดหนึ่งครับ เพราะผมรู้จักโต้งตั้งแต่อายุ 6 ขวบ เราวิ่งเล่นมาด้วยกันตั้งแต่ก่อนจะเล่นดนตรี พ่อแม่เราสนิทกัน เราอ่านการ์ตูนด้วยกัน มีช่วงที่หายกันไปบ้างแล้วกลับมาเจอกันอีกทีตอนอายุ 15 ซึ่งต่างคนต่างไปหัดเล่นกีตาร์มาเหมือนกัน เราเลยคุยกันเรื่องกีตาร์มาตลอด จนบังเอิญไปเจอกันที่ Berklee อีกครั้ง เขาคือคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งในชีวิตผมเลยครับ

นภ : โต้งคือศูนย์กลางครับ เขาเชื่อมโยงศิลปินมากมายทั้งในและนอกค่าย โต้งเป็นเหมือนปูชนียบุคคลในวงการดนตรี เขาสำคัญมากๆ สำหรับ P.O.P วงเรายูนีคได้เพราะเขา ทั้งสไตล์การเล่นกีตาร์ การวางนิ้ว (Voicing) ของเขาเฉพาะตัวมาก แม้แต่เจอรี่ยังเคยบอกว่าเล่นแทนไม่ได้ เพราะโต้งจับคอร์ดในแบบของเขาคนเดียว ถึงวันนี้เขาจะไม่อยู่แล้ว แต่ซาวนด์กีตาร์และความเกรี้ยวกราดแบบ “จิ๊กโก๋” ในการเล่นของเขาจะยังคงอยู่ในความทรงจำ ซึ่งความจิ๊กโก๋เนี่ยก็จะหายไปจากอัลบั้มชุดใหม่ของเรา เราก็คงจะไม่หาอะไรมาทดแทนตรงนั้น ถือว่าสิ่งที่คงไว้ตอนนี้คือ P.O.P ที่เหลืออยู่ ก็เป็นอย่างที่เป็นวันนี้ เรายังคิดถึงเขาเสมอ เหมือนอย่างที่ทุกคนคิดถึงเช่นกัน

สิ่งที่อยากบอกโต้ง

นภ : ทุกครั้งที่พวกเรา 4 คนขึ้นคอนเสิร์ต เราไม่เคยลืมที่จะให้เกียรติโต้ง เพราะเขาคือคนที่ทำให้เรามาถึงจุดนี้ได้ ผมเชื่อว่าแฟนเพลงทุกคนก็คิดถึงเขา โต้งจะอยู่ในความทรงจำและอยู่ในเพลงของเราตลอดไป ทุกครั้งที่โชว์เหมือนมีเขายืนอยู่ข้างๆ เสมอ อยากให้โต้งพักผ่อนให้สบาย แล้วสักวันเราคงได้เจอกันครับ

อะไรที่ทำให้ P.O.P ยังได้รับการสนับสนุนและเดินทาง (GO) ต่อไป

สมเกียรติ : เพราะพวกเราคือเพื่อนกันและเรารักดนตรีครับ นี่คือหัวใจสำคัญ ดนตรีคือชีวิตของพวกเรา แม้ทุกคนจะมีกลุ่ม มีวงอื่นๆ ด้วย แต่ P.O.P คือกลุ่มที่สร้างอะไรด้วยกันมามากมาย ทั้งไปช่วยสร้างคนอื่น หรือร่วมสร้างกันเองเพื่องาน เป็นการสร้างสรรค์งานเพื่อความสนุก สร้างเพราะรักดนตรี อย่างการเริ่มต้นมาจากการตั้งใจช่วยบริษัท มันเป็นอะไรที่ประทับใจว่าเราได้มาอยู่ตรงนี้ด้วยกัน นี่แหละคือหัวใจที่ว่าทำไมเราถึงอยู่ได้นาน ถ้าเราไม่ออกงาน เราก็ยังเล่นดนตรีอยู่

นภ : อย่างที่บอกครับ P.O.P มีแฟนเพลงที่เหนียวแน่น แม้ตลอด 20 ปีเราจะ “ผลุบๆ โผล่ๆ” ไม่ค่อยคอมมิตเท่าไหร่ (หัวเราะ) แต่ครั้งนี้ผมมั่นใจครับว่าเราจะอยู่กับพวกคุณไปตลอด เราจะทำเพลงที่เพราะที่สุดในฉบับของ P.O.P เพื่อเสิร์ฟให้ทุกคนมีความสุข แฟนเพลงคือศูนย์กลางการทำงานของเรา และเราสัญญาว่าคุณจะมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตร่วมไปกับบทเพลงของพวกเราครับ

เวลามีศิลปินรุ่นใหม่นำเพลง P.O.P ไปร้อง รู้สึกอย่างไรบ้าง

เจอรี่ : ประทับใจมากครับ ไม่คิดว่าเพลงของเราจะถูกนำไปตีความใหม่ในแบบของพวกเขาได้น่าสนใจขนาดนี้

นภ : เพลงของ P.O.P จะว่าซับซ้อนก็ใช่ แต่จะว่าไม่ซับซ้อนก็ได้ครับ เพียงแต่มีความละเอียดอ่อนในการตีความ เราไม่ค่อยได้ยินเพลงเราในผับเท่าไหร่ เพราะมันมีความยากในการนำเสนอ คนที่จะเก็ตรายละเอียดจริงๆ ต้องเป็นแฟนเพลงที่ติดตามกันมา ขอบคุณน้องๆ ศิลปินรุ่นใหม่มากที่ติดตามและนำเพลงเราไปถ่ายทอด อย่างวง 25Hours ก็เคยนำไปทำ ซึ่งผมดีใจและขอบคุณมากๆ ครับ

ในยุคที่เปลี่ยนไป มองวงการเพลงไทยอย่างไรบ้าง

สมเกียรติ : โลกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เป็นเรื่องปกติครับ ตอนนี้เราเข้าสู่ยุค AI แล้ว เพลงจากที่เป็นงานศิลปะก็เริ่มกลายเป็นเรื่องของบรรยากาศ แต่สุดท้ายการทำเพลงยังคงอยู่ที่ “คน” ครับ คนที่รักดนตรี คนที่รักการฟัง และคนที่รักการลงมือทำ สิ่งเหล่านี้จะวิ่งคู่กันไปเสมอครับ

ฝากถึงเพลงและอัลบั้มใหม่หน่อยค่ะ

ก้อ : เรามีซิงเกิลใหม่ชื่อว่า “เคียงข้าง” ครับ เป็นเพลงที่ตั้งใจทำมาก มีกลิ่นอายความเป็น P.O.P ดั้งเดิมแต่ผสมผสานอิทธิพลดนตรีแนวยุค 70 เข้าไป เป็นทิศทางใหม่ของเราจากนี้ไปครับ ตอนนี้มีแผ่นไวนิล 7 นิ้วแบบลิมิเต็ดด้วยนะครับ

นภ : ใครที่อยากสนับสนุนการเดินทางครั้งใหม่ของ P.O.P สามารถสะสมผลงานชิ้นนี้ได้ครับ เป็น Art Visual ที่สวยงามมาก ออกแบบโดยน้องดีใจ โกสิยพงษ์ ทุกท่านที่เป็นเจ้าของคือผู้สนับสนุนหลักในการเดินทางครั้งใหม่ของเรา ขอบคุณล่วงหน้ามากๆ ครับ

ก้อ : เพลง “เคียงข้าง” มีความสำคัญมาก คือเป็นเพลงสุดท้ายที่สมาชิกทั้ง 5 คนรวมถึงพี่โต้งได้ร่วมกันแต่งทำนองไว้ เป็นเหมือนของขวัญชิ้นสุดท้ายที่พี่โต้งมอบให้แฟนเพลง พวกเราทุกคนรักเพลงนี้มากครับ

ในกระแส T-Pop ปัจจุบัน ถ้าเลือกได้อยากร่วมงานกับใคร

นภ : วง BUS และบิวกิ้นครับ ผมเคยเห็นน้องๆ โชว์แล้ว เก่งมากทั้งเรื่องการร้องและการเพอร์ฟอร์มบนเวทีครับ

 

ข่าวดีของแฟนๆ คือคอนเสิร์ตใหญ่ของ P.O.P

นภ : วันที่ 4 กรกฎาคมนี้ เราจะมีคอนเสิร์ตใหญ่ชื่อว่า “P.O.P GO” ครับ เป็นการเดินทางครั้งใหม่ที่อยากชวนทุกคนขึ้นรถไปพร้อมกับเรา สัมผัสซาวนด์ดนตรีใหม่ๆ ที่รับรองว่าคุณจะร้องตามได้แบบน้ำตาคลอเบ้าตลอด 2-3 ชั่วโมง เราจะนำเสนอบทเพลงที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาดีเพื่อให้ทุกคนได้ดื่มด่ำไปกับประสบการณ์นี้ คอนเสิร์ตครั้งนี้เหมือนคุณได้ดูหนังเรื่องหนึ่งครับ

ก้อ : คอนเสิร์ตจัดที่ One Bangkok ครับ อยากชวนทุกคนมาร่วมร้องเพลงด้วยกัน ถือเป็นคอนเสิร์ตครั้งสำคัญอีกครั้งในชีวิตพวกเราครับ

สมเกียรติ : เชื่อว่าทุกคนจะสนุกครับ พวกเราคิดถึงการเล่นดนตรีและคิดถึงแฟนเพลงมาก รับรองว่ามีอะไรเด็ดๆ มาโชว์แน่นอน

เจอรี่ : ในคอนเสิร์ตนี้จะมีเพลงใหม่ๆ ให้ฟังกันด้วยนะครับ นอกจากเพลง “เคียงข้าง” แล้ว เพลงอื่นๆ ก็แต่งกันเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ

นภ : สำหรับภาพรวม แฟนๆ ที่เคยประทับใจจากงาน B-Day ที่ผ่านมา ครั้งนี้ขอให้เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยครับว่าคุณจะมีความสุขแน่นอน เพราะพวกเราตั้งใจทำโชว์นี้เพื่อแฟนเพลง P.O.P ตัวจริง

ติดตามข่าวสารได้ทางสุดสัปดาห์ หรือเพจ P.O.P และทุกช่องทางโซเชียลมีเดียครับ เพราะ P.O.P ทำงานโดยมีแฟนเพลงเป็นศูนย์กลาง รับรองว่าตลอด 3 ชั่วโมงคุณจะมีความสุขไปกับพวกเราอย่างแน่นอนครับ

P.O.P GO!

ราคาบัตร 6,000 | 5,000 | 4,500 | 4,000 | 3,500 | 2,500 | 1,600 บาท

จำหน่ายบัตรรอบ PRE-SALE : 1-2 เมษายน 2026 เวลา 10.00-23:59 น. เฉพาะที่นั่งชั้น 1 ราคา 2,500-6,000 บาท

จำหน่ายบัตรรอบ PUBLIC SALE : 3 เมษายน 2026 เวลา 10.00 น.เป็นต้นไป (เปิดทุกที่นั่ง)

 

Entertainment Editor & Interview-Text : AuAi
Photographer : Naowapoj Phothikasem

stylist : ployploysiri
asst. stylist : Pachirachakorn Petrapattrakarn Ampon Akemahachai

Art Director : Wipawan Chantarakosol

Retoucher : Tirapan Banpaphong

Project Manager : Nichaphat Raveerit

Content Creator : Patcharaporn Nuchbusaba / Nattakarn Saekhoo

Clothes : Barbour  สาขา Central Embassy, Level 2 และ Emsphere, M Floor 095-885-4105 

Location : Studio 185  ซอย บรมราชชนนี 6 แขวงบางบำหรุ บางพลัด กรุงเทพฯ โทรศัพท์: 086 999 9298