ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ ไม่เก่ง ไม่ดี แต่บังเอิญ #เกิดมาสวยและรวยมากค่ะ

ปกสวยอีกแล้ว สำหรับ ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ นิยายจีนแปลแบบสามเล่มจบของบ้านอรุณ จากปลายปากกาของ  ‘เยว่เซี่ยเตี๋ยอิง’ และถ้าอ่านจนจบก็จะพบว่า ภาพงามๆบนแต่ละปกกำลังบอกใบ้ถึงช่วงชีวิตของนางเอกในเล่มนั้นๆให้เรารู้อยู่เป็นนัยๆ ชื่อเรื่องก็บ่งบอกอยู่แล้วว่า ตัวเอกต้องเป็นผู้หญิง ซึ่ง “ปันฮั่ว” นางเอกของเราในที่นี้เรียกได้ว่า เป็นสาวมั่นแห่งยุคสมกับวลีเด็ด “ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้” ที่แท้ทรู ตั้งแต่เปิดเรื่องมาเล่มแรกจุดยืนก็ชัดเจนมาเลยค่ะ กล่าวคือนางเอกของเราไม่เก่งอะไรสักอย่าง โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ดีดพิณ เขียนอักษร อะไรที่ลูกผู้ดีมีตระกูลทำ ปันฮั่วทำไม่ได้จ้า  มีดีอยู่สองอย่างคือ สวยมาก และ รวยมาก แต่ความรวยนี้ก็ดันแสดงออกมาในรูปความหรูหราฟุ้งเฟ้อ จนชาวบ้านชาวช่องขี้อิจฉาพากันเกิดอาการ “หมั่น(ไส้)” ติฉินนินทากันไปทั่ว ยังค่ะ ยังมั่นไม่พอ ที่เด็ดกว่านั้นคือ นางเอกของเรายังโดนบอกเลิกการหมั้นหมายมาถึงสามหน หนแรก คู่หมั้นป่วยตาย ตั้งแต่ยังเป็นทารก หนที่สอง คู่หมั้นหนีไปกับนางคณิกา หนที่สาม คู่หมั้นสอบรับราชการได้ก็ขอบอกเลิก แน่นอนว่าในสมัยนั้น (ถึงสมัยนี้ก็เหอะ) การเป็นม่ายขันหมากแค่หนเดียวก็เกินจะพอ แต่นี่โดนเข้าไปสามหน คำว่าสาหัสยังน้อยไป แต่นางเอกซะอย่างหาแคร์ไม่ (ต้องมั่นเบอร์ไหน ถามใจเธอดู) ปันฮั่วยังคงใช้ชีวิตในฐานะหลานคนโปรดของฮ่องเต้ต่อไปแบบเชิดๆ ชิลๆ […]

keyboard_arrow_up
error: ห้ามคัดลอกเนื้อหา